Τετάρτη, 12 Φεβρουαρίου 2014

Ο ΔΗΜΟΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ

            "Καλλικρατικοί  δήμοι." Έγινε και αυτό. Ακούγοντάς το, αυτόματα μας έρχονται στο νου, αυξήσεις σε τέλη, στο νερό κ.λπ., μειώσεις και απολύσεις προσωπικού, κλείσιμο παιδικών σταθμών, νηπιαγωγείων και άλλων υπηρεσιών, περισσότερη εγκατάλειψη των κοινωνικών υποδομών του δήμου, μείωση σε βασικές υπηρεσίες, όπως είναι ο φωτισμός και η συντήρηση των δρόμων,  η αποκομιδή των σκουπιδιών, η γενικότερη φροντίδα των οικισμών, και άλλα πολλά.
            Και όλα αυτά εν ονόματι των μειώσεων των οικονομικών ενισχύσεων από το κράτος και λόγω της προσαρμογής στις πολιτικές των μνημονίων που βάζουν μπροστά τους αριθμούς και όχι τους ανθρώπους, τους πολίτες. Βασική κατεύθυνσή τους είναι να αυξήσουμε τα έσοδα από τους δημότες και μάλιστα πάση θυσία,  και να μειώσουμε τα έξοδα για τις κοινωφελείς και κοινωνικές υπηρεσίες του δήμου και για τους υπαλλήλους του, ώστε να τα βγάλει πέρα.
            Δηλαδή πολύ δύσκολες καταστάσεις. Αν ο δήμος ήταν ιδιωτική επιχείρηση κανείς δε θα ήθελε να την αναλάβει.
            Από την άλλη όμως βλέπουμε την μάχη και τον αγώνα που δίνουν για να ξαναπάρουν το δήμο, να ξαναπιάσουν την "καρέκλα" και τη θέση τους, για να συνεχίσουν το ίδιο "έργο". ΓΙΑΤΙ;
Γιατί προφανώς δεν είναι αυτή η εικόνα που θέλουν να πιστέψουμε. Ή τουλάχιστον όχι ακριβώς.
Γιατί μετά τις εκλογές μας λένε ότι ο δήμος είναι χρεωμένος, ενώ όταν πλησιάζουν οι εκλογές, ως δια μαγείας, ο δήμος έχει πλεόνασμα.
Γιατί κινούνται σε λάθος κατεύθυνση.
Γιατί σκοπός τους είναι να βολευτούν εκείνοι και οι κολλητοί τους και άσε τους υπόλοιπους να νομίζουν ό,τι θέλουν.
Γιατί θέλουν ένα δημοτικό συμβούλιο με άτομα υποτακτικά, χωρίς γνώμη, που θα σηκώνουν το χέρι και θα λένε ναι σε ό,τι τους φέρνουν για ψήφιση.
Γιατί θέλουν να ξεπληρώσουν τις ψήφους που τους έφεραν τα λογίς -λογίς λαμόγια, δίνοντάς τους ανύπαρκτες, ως επί το πλείστον, δουλειές και αναθέσεις.
Γιατί το σκεπτικό τους δεν είναι ο δήμος, ο τόπος και οι δημότες του, αλλά η ικανοποίηση των προσωπικών τους εγώ και οι τσέπες τους.
            Σίγουρα υπάρχουν δυσκολίες και μάλιστα μεγάλες. Σίγουρα έχουν μειωθεί τα κονδύλια. Σίγουρα με τον Καλλικράτη και τις επιταγές του μνημονίου έχουν μειωθεί τα έσοδα των δήμων και έχουν αυξηθεί τα έξοδα. Μόνο που οι ανάγκες του τόπου και των ανθρώπων του όχι μόνο δεν έχουν μειωθεί, αλλά γίνονται ολοένα και πιο πιεστικές, ολοένα και περισσότερες. 
            Από την άλλη, οφείλουμε να δούμε και να το θεωρήσουμε σαν κατεύθυνσή μας αυτό και μόνο αυτό:
            Ότι δηλαδή ο δήμος υπάρχει για να εξυπηρετεί τους δημότες και σε αυτήν τη λογική, ή καλύτερα με αυτήν τη φιλοσοφία, το κοινό καλό, πρέπει να βαδίζει πάντα. 
            Αν και οι καιροί είναι δύσκολοι δεν λείπουν οι δυνατότητες και οι ευκαιρίες. Για παράδειγμα υπάρχουν αρκετά ευρωπαϊκά κονδύλια και προγράμματα που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν από το δήμο για το όφελος του τόπου και των δημοτών. Με βασική προϋπόθεση όμως την ενημέρωση των δημοτών για όλες τις υποθέσεις του δήμου και τη συμμετοχή τους σε όλες τις αποφάσεις. Στόχος πρέπει να είναι να τραβήξουμε σε κατεύθυνση αντίθετη από τις ιδιωτικοποιήσεις και το ξεπούλημα του δήμου. Στο κάτω- κάτω πώς μπορεί κανείς να πουλήσει κάτι που δεν του ανήκει ατομικά; Η περιουσία και οι υπηρεσίες του δήμου, ο φυσικός πλούτος και οι παραγωγικές πηγές ενός τόπου ανήκουν σε όλους και είναι συλλογική ιδιοκτησία. Ορθότερα κοινωφελή αγαθά που οφείλουμε και διαχειριζόμαστε για τα παιδιά και τα εγγόνια μας. 
            Επίσης υπάρχουν τρόποι για τη δημιουργία δημοτικών επιχειρήσεων που θα δώσουν δουλειά σε δημότες και θα εξασφαλίσουν εισόδημα στους δήμους. 
            Υπάρχουν εναλλακτικοί τρόποι διαχείρισης που θα βοηθήσουν τον τόπο και το περιβάλλον και συγχρόνως θα απελευθερώσουν τον δήμο από κάποια έξοδα. Για παράδειγμα, μπορεί ο δήμος να δημιουργήσει μια δημοτική επιχείρηση που θα ασχολείται με την αξιοποίηση και ανακύκλωση των σκουπιδιών (και ιδιαιτέρως των υλικών συσκευασίας από χαρτί, γυαλί, αλουμίνιο και πλαστικό). Το όφελος θα είναι πολλαπλό, γιατί εκτός από την προστασία του περιβάλλοντος, θα δοθεί η δυνατότητα απασχόλησης σε άνεργους νέους και νέες, θα αρχίσει να δημιουργείται μια άλλη κουλτούρα που σέβεται και φροντίζει τη φύση ανταποδίδοντας έστω και στο ελάχιστο τη γενναιοδωρία της και θα συμβάλλει στη δημιουργία επιπλέον εσόδων για το δήμο. Το πιο βασικό όμως είναι ότι ο δήμος, η τοπική κοινότητα δηλαδή, θα ασχοληθεί με τη διαχείριση των σκουπιδιών στην πράξη και όχι στα λόγια.
            Άλλο παράδειγμα. Μπορεί ο δήμος να δημιουργήσει δημοτική επιχείρηση που θα συλλέγει τα κλαδέματα από τις ελιές και τα απομεινάρια από τα καλαμπόκια, που μέχρι τώρα καίγονται και επιβαρύνουν σημαντικά την ατμόσφαιρα, και να παράγει πέλετ (pellet). Να σημειώσουμε μάλιστα ότι το καλαμπόκι θεωρείται το νούμερο ένα υλικό για τη δημιουργία πέλετ. Και με τον τρόπο αυτό θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας και επιπλέον ο δήμος θα μπορέσει να εξασφαλίσει φτηνή καύσιμη ύλη για τους δημότες με καθόλου ευκαταφρόνητο οικονομικό όφελος για τον ίδιο τον δήμο. 
            Αυτά και άλλα πολλά μπορούν να γίνουν στον τόπο μας. Στο δήμο μας. Αλλά για να γίνουν χρειάζονται πολίτες που θα συμβάλλουν με τις γνώσεις και την εμπειρία τους στο κοινό καλό. Πιο πολύ κι από τις γνώσεις όμως χρειάζονται πολίτες με μεράκι και με άλλη οπτική για τα πράγματα. Πολίτες και δημότες που θα ασχοληθούν ουσιαστικά με τον τόπο και θα βοηθήσουν, ο καθένας από τη μεριά του για να πάει μπροστά ο τόπος, σε μια άλλη κατεύθυνση. 
            Πιστεύω ότι η δημιουργία μιας νέας δημοτικής κίνησης με νέα και άφθαρτα άτομα που έχουν τη διάθεση να συμμετάσχουν ενεργητικά και που θα ενώσουν δυνάμεις και ιδέες, άτομα που δεν είναι άλλα από εμάς τους ίδιους, θα είναι η αρχή για να αντιστρέψουμε την έως τώρα πορεία του δήμου μας. Η αρχή για να κατευθύνουμε τον δήμο μας σε έναν άλλο δρόμο.

Γιώργος Βουγιούκας
Δημότης Πάργας - Τεχνολόγος Γεωπόνος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου